Forums.Animworld.net
دنیای انیمه تقدیم می‌کند
:ترجمه و ویرایش
Macbeth
فوناشیما، 13 آوریل 1612
:کوجیرو "!دیرکردی"
موساشی: "!تو باختی کوجیرو"
:کوجیرو "چرا این حرف رو میزنی؟"
:موساشی "اگه قرار بود پیروز بشی پس چرا غلاف شمشیرت رو دور انداختی؟"
. مياموتو موساشي از اساتيد شمشيرزني است كه همگان با نام او آشنايي دارند
موساشي هيچگاه درباره اين جدال با ساساكي كوجيرو در جزيره گانريو .كه او را به شهرت رسانيد با كسي سخن نگفت
میاموتو موساشی
و رویای دو شمشیر
...آن زندگيِ مياموتو موساشي كه همه مي دانند و از آن حرف مي زنند
. كه او شمشيرزني شكست ناپذير با ذهني تعليم ديده است
.كه او جستجوگر حقيقت بوده است
.اما همه اينها تصاويري كاذب هستند كه بعد از مرگ او به وجود آمدند
.تصويري كاذب از دوران كودكي و نوجواني پر شر و شور
.تصويري كاذب درباره آموختن ذن
.تصويري كاذب از شخصي علاقمند و جستجوگر هنر
و تصاويري كاذب از شمشيرزناني كه .با موساشي جدال كردند
پژوهشگر در حوزه میاموتو موساشی : اینوکای کیچی
،او در بيست و يك سالگي به پايتخت رفت
،با برترين جنگاوران ديدار كرد
،و چندين جدال را از سر گذرانيد
.و هميشه از اين جدالها پيروز بيرون آمد
،پس از آن، در كشور سفر نمود
،در همه جا سلحشوران را به مبارزه طلبيد
. و جدالهايش را تا زماني كه سنش از شصت گذشته بود ادامه داد
.در تمام اين مدت شكست نخورد
،همه نام او را در تاريخ مي دانند
.با اين حال زندگي او تا حد زيادي ناشناخته باقي مانده است
،چنين مواردي زياد هستند
.و موساشي نيز يكي از اين موارد است
،شينمن موساشي نو كامي فوجيوارا ،مشهور به میاموتو موساشی
در آثار زيادي از او نام برده شده است .كه وجود وي را به اثبات مي رساند
،اما از سوي ديگر، تصاوير كاذب .هميشه او را در بر گرفته اند
شايد همين نشانه اي از پيچيدگي تاثير او .بر اذهان ملت ژاپن باشد
از بین بردن این تصاویر کاذب ،و رسیدن به تصویر واقعی
.فرضیه اصلی این پژوهش و موضوع اصلی این فیلم است
.او قویترین ذهن و برترین توانایی رزمی را داشت
.مذاهب را می ستود اما هرگز به آنان باورمند نشد
اما از سوی دیگر، جنگجویی بی احساس بود که . برای دست یازیدن به پیروزی از کشتن کودکی نیز دریغ نداشت
کلید گشودن این ابعاد متناقض در او چیست؟
.بدون صحبت از جنگ سکیگاهارا نمی توان این موضوع را توضیح داد
گیفو ـ کن فووا ـ گون سکیگهارا ـ چو
.این جنگ، جنگی برای تعیین حاکم بعدی است
آیا سردار توکوگاوا ایاسوی دانا از شرق خواهد بود که بر این سرزمین فرمان خواهد راند؟
یا میتسوناری از غرب؟
.جنگی سهمگین و بزرگ است
،در این جنگ آتش افروز ایاسو پیروز بیرون می آید
.و پایتخت حکومت شوگانی خود را در ادو بنا می کند
.در این زمان موساشی هفده ساله است
.او در خط مقدم سپاه ایشیدا میتسوناری بود
،او با نیروهای ایاسو .که تحت فرماندهی فوکوشیما ماسانوری بودند می جنگید
.موساشی در پی آن بود که در صحنه نبرد خودی نشان دهد
.تلاش داشت که سرداری سوار بر اسب شود
.در کنار موساشی مردی قرار داشت
او و موساشی عهد بسته بودند که با هم به قدرت برسند .و هر دو از روستای میاموتو گریختند
.او دوست دوران کودکی موساشی، هیکویا است
.دود سیاه از هر گوشه و کنار برخاست
.حتی در روز هم هوا تاریک شده بود
.آدمها و اسبها در رنج و عذابند
.همه جا حمام خون به راه افتاده است
.تفنگ، تیر و کمان و شمشیر همگی دست به دست هم جان انسانها را می گیرند
دوست و دشمن همه جا هستند .و هرکس از جمله دوستت را به جنازه تبدیل می کنند
.جنگ تمام شده است و باران هم بند آمده است
.او به جنازه های سپاه شکست خورده شان می نگرد
در آن هنگام در ذهن موساشی چه چیزی است؟
محاصره اوزاکا
در این زمان موساشی سی و یک ساله است
.موساشی گفته است که او در شش جنگ از جمله سکیگیهارا شرکت جسته است
شورش شیمابارا
موساشی پنجاه و چهار ساله است
حتی پس از بلندشدن آوازه اش .موساشی همچنان اصرار به خدمت در جنگ داشته است
.اما در تمام این جنگها با موساشی رفتاری در خور نمی شد
،با اینکه سلحشوری بی رقیب بود
اما در صحنه نبرد جز اینکه مثل یک سرباز عادی اینور و آنور بدود .کار بیشتری نمی توانست انجام دهد
در تمام عمر، قلب او با نوعی احساس عشق و نفرت .نسبت به سرداران سوار بر اسب در جدال بود
،دقیقتر بگوییم .او حسی بیمارگونه نسبت به اسب داشت
باور اینکه این فتیشیسم* نسبت به اسبها .به خلق سبک دو شمشیره او منجر شد سخت است
فتیشیسم: احساس علاقه مفرط، وسواسی و بیمارگونه نسبت به یک شی یا موجود
بوشی چیست؟
در آن روزگار، بوشی بودن در ژاپن چه معنایی داشته است؟
،پیش از اینکه به این موضوع بپردازیم .باید شوالیه های غربی را به یاد آوریم
،همانطور که احتمالا می دانید ،و درست به مانند بوشی هایی که بعدا در موردشان صحبت خواهیم کرد
.نکته کلیدی وجود آنان در اسب خلاصه می شد
نیرویی که توسط نجیب زادگانی که جزو نیروی کار محسوب نمی شدند به وجود آمد؛
امپراتوری هخامنشی، ایران، 550 - 330 پیش از میلاد مسیح
سربازان نخبه سواره نظام در دوره هخامنشی .و در سرزمین پارس پا به منصه ظهور گذاشتند
در زمان امپراتوری ساسانیان که بیشتر به کشاورزی وابسته بود . قوای سواره نظام با یک نقطه عطف بزرگ روبرو می شود
امپراتوری ساسانیان، 226 پیش از میلاد* - 651 میلادی
مترجم: تاریخ ذکر شده قطعا اشتباه است. امپراتوری ساسانیان در 224 "بعد از میلاد مسیح" و پس از شکست آخرین شاه اشکانی، اردوان پنجم به دست اردشیر بابکان، بنیانگذاری شد
دلیل آن ابداعات متحول کننده ای بود که همه را قادر ساخته بود اسب سواری کنند ـ ـ
.زین و رکاب
،به ویژه در رزم از نزدیک .رکاب که از افتادن سوار جلوگیری می کرد بسیار حیاتی بود
،در عین حال ،وجودشان برای کاربرد سلاحهای مختلف بر روی اسب ضروری بود
.مخصوصا برای نشانه گیری دقیق تیر و کمان
.ایشون دستیار من، خانم یوری هستند
،بعدها و در زمان جنگهای صلیبی
سه وسیله که بعدها سمبل شوالیه ها شدند .به بخشی از شوالیه بودن بدل گشتند
.این سه، زره، اسب و نشان بودند
معنی این چیست؟
.نماد آن است که می گوید یک شوالیه هرگز نمی میرد
.در زمان جنگهای صلیبی، بسیاری از شوالیه ها گردن زده شدند
.بعدها، تعدادی از آنان در ازای پرداخت فدیه (جان بها) به خانه بازگشتند
نشان حاکی از آن بود که دارنده آن .تمکن مالی پرداخت فدیه را دارد
.از سویی، سربازان پیاده فاقد زره به هنگام اسارت کشته می شدند
،شوالیه ها، سربازان پیاده را به استفاده از کمان معمولی و کمان صلیبی وا می داشتند .اما خود هرگز از اینها استفاده نمی کردند
دلیلش آن بود که کمان سلاحی با مهارپذیری پایین بود .و شوالیه ها و سربازان پیاده را می کشت
.رسم این بود که یک شوالیه هرگز شوالیه دیگری را نکشد
.به همین خاطر از سلاح های پخ مثل گرز یا تازیانه استفاده می کردند
در صورتی که به زره اصابت می کردند . تنها باعث بیهوشی و دیگر صدمات غیرکشنده می شدند
.اما در برابر سربازان بدون زره این سلاحها ضربات مرگباری وارد می کردند
به همین خاطر، در برنامه آموزشی شوالیه غربی ،خبری از تیراندازی بر روی اسب یا مهار آن، که بوشی ها انجام می دادند، نبود
بلکه شامل پرورش و تقویت عضلات برای تحمل وزن زره
.به وسیله تمرین مداوم ضربه زدن با شمشیرهای بزرگ، تبر و گرز می شد
.سوار اسب بودن به معنای بخت زنده ماندن بیشتر در صحنه کارزار بود
.همچنین نشانه ی قدرت و تعلق به طبقه اشراف بود
،به موضوع ما مربوط نیست اما
،زمانی که بازیهای المپیک در اواخر قرن نوزدهم بنیان نهاده شد
،مسابقات شامل شمشیرزنی، کشتی، وزنه برداری و امثال اینها میشد
.اما هیچ ورزش مرتبط با تیر و کمان در آن وجود نداشت
همین نشان می دهد که چگونه .روح شوالیه گری وارد ورزش گرایی طبقه اشراف غربی شده بود
تاریخ شوالیه گری نوشته: اینوکای کیچی
.و یک داستان فرعی دیگر
،در مدارس دولتی انگلستان
تلاش شد که جنتلمن بودن .که نسخه مدرن شوالیه گری است را تعلیم دهند
اما طرفه اینکه، همین مسئله .به افزایش توده های اجساد ارتش در زمان جنگ خاکریزها در جنگ جهانی اول منجر شد
،در جبهه های امروزی که گلوله های پر سرعت همه جا در حال پرواز هستند
.رفتار شوالیه گونه بسیار پرخطر بود
،آنان از این مسئله درس گرفتند
.و سعی کردند که تصویر فناناپذیر شوالیه ها را باز گردانند
در نتیجه .خودروی زره پوشی را تولید کردند که تانک نام داشت
،حال که شرح مختصری از تاریخ زایش شوالیه گری در غرب را برایتان بازگو نمودم
.اجازه دهید که توجه خود را از غرب به شرق معطوف کنیم
شوالیه غربی
روم، سال پنجم پیش از میلاد مسیح
.اولین قوای سواره نظام در چین در دوران سلسله ژائو به وجود آمد
،این امر به انقراض ارابه که نیروی اصلی .در دوره بهار و پاییز بود منجر شد
نیروهای چینی
قرن پنجم پیش از میلاد مسیح
،اما حتی با توان مالی امپراتوری هان
،آنان قادر به تهیه سواره نظام سبک اسلحه و تیرانداز .برای بیرون راندن زیونگنوها در شمال،نبودند
هزینه نگهداری نیروها
داشتن سواره نظام همچنین مترادف بود با .مصرف بخشی از تولیدات کشاورزی توسط اسبها
خطر شکل گیری جناح های نظامی و گسترش قدرت
و مهمتر از آن .همیشه خطر تشکیل جناح های نظامی وجود داشت
دولت مرکزی می خواست که سواره نظام را نزدیک پایتخت نگاه دارد
.اما این امر به صحرانشینان فرصت حمله پیش دستانه را می داد
فشار از ناحیه صحرانشینان در مناطق دوردست
.راه حل آنان برای گذشتن از این دو راهی، کمان صلیبی بود
قوای زیونگنو
.بهترین مسئله در مورد کمان صلیبی این بود که هزینه آموزش قابل اغماض بود
.مهارت در نیزه، تیراندازی و سوارکاری با توقف تمرین به سرعت افت می کرد
.بنابراین سربازانی که چنین مهارتهایی داشتند باید تمام وقت به خدمت گرفته می شدند
برعکس، تیراندازان کمان صلیبی به محض پایان جنگ می توانستند به مزرعه هایشان بازگردند
.به کار گیری کمان صلیبی به معنای بهترین راندمان نسبت به هزینه ها بود
.این چنین بود که [در چین] هیچ شوالیه ای به سبک اروپایی با احترام ویژه وجود نداشت
.سواره نظام، صرفا سربازانی سوار بر اسب و بدون هیچ درجه و مقام ویژه ای بودند
،و مدل زره های سبک وزن آنان برخلاف زره های سنگین مدل اروپایی
،و کاربرد تیر و کمان به عنوان سلاح اصلی
.همگی از راه چین به ژاپن منتقل شدند
.این امر تاثیر عظیمی بر سبک بوشی گذاشت
اما به چه دلیل مدل کمان های صلیبی چینی انتقال پیدا نکرد؟
(ماشه یک کمان صلیبی یافته شده در حفاریهای قلعه ایجی در میاگی ـ کن (کپی
،حقیقت آن است که در دوره یاماتو
.آنان از کمان صلیبی برای جنگ با نیروهای ابیسو در شمال استفاده کردند
(کمان صلیبی ژاپنی (نمونه بازسازی شده
اما در آب و هوای گرم و شرجی
کمان هایی که از مواد ترکیبی ساخته شده بودند و از ژلاتین به عنوان چسب در آنها استفاده شده بود به سرعت عملکردشان تضعیف گشت
.و هیچگاه نتوانستند کیفیت لازم را از خود نشان دهند
و نیز، صحنه های نبرد ،اغلب مناطق کوهستانی با پوشش جنگلی بودند
.که چندان برای برخورد ارتشهای بزرگ مناسب نبود
این چنین بود که بوشی های ژاپنی سبک پوشیدن زره های سبک و به کارگیری کمان بر پشت اسب را ادامه دادند
،اما از آنجا که نظام طبقاتی آن دوره دارای چهار طبقه بود
آنان نیز مانند شوالیه های اروپایی .در بالاترین مدارج جای داده شدند
و در هسته سبک شمشیرزنی میاموتو موساشی .بوشی بر پشت اسب قرار داشت
خب حالا که خانم یوری هم رفته و قبل از پرداختن به موضوع اصلی خودمون .بهتره یه تنفسی داشته باشیم
... شما را با یکی از حریفان شناخته شده تر موساشی آشنا خواهم کرد
شیشیدو نانیگاشی
.نام او شیشیدو نانیگاشی است
.استاد داس زنجیر
،موساشی شمشیر کوتاهش را از نیام بیرون کشید
،دید که شیشیدو از این حرکت یکه خورده است
.و به سرعت به سمت حریفش دوید
وجود شیشیدو نانیگاشی در تاریخ .نه اثبات و نه رد شده است
اما چیزی که به راستی جالب است آن است که چگونه مردم راجع به این مبارزه صحبت کردند تا ثابت کنند که .سبک دو شمشیره موساشی تا چه حد کارساز است
،چگونه این سبک دو شمشیره، که در نگاه اول به نظر می رسد که یک سبک انتحاری باشد، مفید واقع شد؟
.این مسئله با خواندن یک کتاب ادبی مشخص می شود
.بله، کتاب پنج حلقه
کوماموتو ـ کن کوماموتو ـ شی ماتسو ـ چو ریگاندو
میاموتو موساشی می گوید
".من سبک مبارزه خود را نیتن ایچی ـ ریو نامگذاری می کنم"
".برای اولین بار چیزهایی را که یاد گرفته ام به رشته نگارش در می آورم"
.اوائل اکتبر 1943* بود
.مترجم: ظاهرا باز هم در ذکر تاریخ اشتباهی شده، احتمالا باید اکتبر "1643" بوده باشه
.او از کوه ایواتونو واقع در کیوشو بالا رفت
،آسمان را ستایش کرد
،در برابر گوان یین سر خم کرد
.و در برابر مجسمه بودا قرار گرفت
کتاب پنج حلقه، کتابی است نوشته موساشی .که نحوه جنگیدن را می آموزد
اما تا دوره ادو، آن را با عنوان .پنج کتاب سبک رزم" یا "آموزش سبک رزم" می شناختند"
نام "پنج حلقه" تنها پس از دوره میجی .شایع شد
و بعدها، کلمه "گورین" * برای اشاره به المپیک .توسط یک روزنامه نگار به کار رفت
گورین: پنج حلقه*
.که همین باعث کاربرد بیشتر این اسم شد
،از این گذشته
،کتاب پنج حلقه تنها یک پیش نویس بوده است
به همین خاطر شایعه ای که امروزه رایج گشته است مبنی بر اینکه موساشی درست پس از اتمام نوشتن این کتاب در گذشته است .یک موضوع بی پایه و اساس و کاذب است
.اصولا کتاب پنج حلقه هیچگاه یک نسخه اصلی نداشته است
.چیزی که در دست داریم همگی نسخه های کپی هستند
.و نسخه های متفاوت زیادی نیز وجود دارند
تعداد نسخه هایی که در دسترس است .و یا جایی در کشور پنهان است، از حد شمارش خارج است
چنین شرایطی به این موضوع منجر شده است که بعضی از موضوعاتی که موساشی نوشته است .را می توان کاملا در جهت عکس برداشت کرد
اما اجازه دهید که این کتابها را با تمرکز بر .ارزشهای اصلی سلحشوری به نام موساشی بخوانیم
،اگر بتوانید بر یک دشمن به هر روشی که دوست دارید پیروز شوید
.می توانید در این دنیا بر هر کس پیروز شوید
بردن" تنها یک معنی دارد" . چه با یک نفر روبرو شوید چه با ده میلیون نفر
اینکه یه سردار چگونه لشگرش را با روش رزم شخصی خود ،به سمت پیروزی رهنمون شود
درست به مانند ساختن یک مجسمه عظیم بودا .از یک نمونه کوچک است
.یک جدال تن به تن و جنگ یک سپاه با سپاه دیگر با هم تفاوتی ندارند
باید بگوییم که دلیل نوشتن این کتاب به دست موساشی این بود که .او اصلا قصد این را نداشت که یک جنگجوی کم اهمیت باقی بماند
،او یک مسئله را چندین بار در چند جای کتاب گوشزد می کند ،نه برای اینکه سبک خود را آمرانه تر جلوه دهد
.بلکه به این دلیل که جنگ یک سپاه با سپاه دیگر آرزوی غایی وی بود
،آرزوی او در زندگی این بود که از طریق دستاوردش در صحنه نبرد .شخصیت بزرگی مثل دایمیو یا همتای آن شود
شخصیتی بزرگ
،چیزی که در اینجا باید بر آن تاکید کنم آن است که .جاه طلبی او برای ارتقاء مقام از سر حرص برای پول نبود
در واقع، موساشی بارها پیشنهاداتی را برای .قبول شغلی در رده یک افسر 500 کوکویی* رد کرده بود
کوکو: واحدی از وزن تقریبا معادل 150 کیلوگرم. از نظر تاریخی کوکو .مقدار برنجی است که یک نفر را در یک سال سیر می کند .در گذشته مزد سامورایی ها با برنج یا معادل آن پرداخت می شد .افسر 500 کوکویی به معنای افسری که فرماندهی 500 سرباز را در اختیار دارد نیز محسوب می شود
.منصب مورد نظر او 3000 کوکو یا بیشتر بود
،البته دیدگاه هایی وجود دارند که .این حرکت را حرکتی متکبرانه و بدون توجه به جایگاهش تلقی می کنند
،اما از این زاویه هم می توان به آن نگریست که .این رقم کوچکترین شمار یک سپاه برای موثر بودن در صحنه جنگ است
،در اواخر عمر
،پیش از آنکه افسری در خدمت خاندان هوسوکاوا شود
،نامه ای نوشت و در آن اظهار کرد که ،کیفیت و نحوه اقامتگاهش برای او اهمیتی ندارد
،اما حتما باید به او اسب و همچنین نیزه کافی .برای استفاده در جنگ داده شود
،و هنگامی که منصب افسری را پذیرفت
اسب وحشی اثر موساشی
،اندازه سپاهش را تعیین نکرد
.و ترجیح داد در جایگاه یک مهمان باقی بماند
اما این اجازه را دریافت کرد که ،در شکار عقاب شرکت جوید .امتیازی که معمولا به بزرگان فامیل اعطا می شد
،این موضوع قالب فکری موساشی را هم نشان می دهد او حاضر است برای سوارشدن بر اسب و به بهانه شکار عقاب .موقعیت شغلی و آرامش زندگیش را فدا کند
،شاید موساشی هیچگاه نتوانسته است که فرصت ها برای آموزش سوارکاری به خود .به منظور آمادگی برای جنگهای احتمالی را از دست بدهد
.عقاید کلی او حتی بر سبک رزمیش نیز تاثیر گذاشت
.او همیشه به فکر موقعیتهایی بود که سوار بر اسب است
.هسته ی شیوه شمشیرزنی چنین مردی به وضوح شیوه جنگ بر پشت اسب است
شمششیرزنی بر پشت اسب
:موساشی همچنین در بخش دیگری چنین نوشته است
شمشیر بزرگ را طوری در دست بگیر .انگار که میخواهی انگشت شست و اشاره را از دسته برداری
.انگشت وسط نه باید شل باشد نه سفت
.انگشت حلقه و انگشت کوچک باید شمشیر را محکم بگیرند
.زیاده از حد شل گرفتن خوب نیست
.همیشه باید شمشیر را در دست داشته و آماده ضربه زدن به دشمن باشی
.چیزی که نوشته است همان چیزی است که در دوجوها در دوره ادو یاد گرفته است
.اما چنین روشی وقتی که شمشیر را با دو دست بگیری بی فایده است
،گرفتن شمشیر با یک دست ،تنها در موقعیت های بحرانی مرگ و زندگی تفاوت عظیم خود را نشان می دهد
.مثل زمانی که شخص بر پشت اسب می جنگد
،اگر شخص نتواند شمشیر را به بهترین نحو کنترل کند
،احتمال بریدن سر اسب به هنگام سواری .و در نتیجه افتادن شخص وجود دارد
،علاوه بر این، چنانچه به هنگام مبارزات سخت بر پشت اسب ،شمشیر از دست خسته شما بیافتد
.هر گونه وسیله حفاظت از خود در برابر حملات از تمام جهات را از دست می دهید
،چونکه موساشی از دوران کودکی رویای جنگ بر پشت اسب را در سر داشته
،باید خود را برای استفاده از هر دو دست تمرین داده باشد
.تا زمانی که دست راست خسته شد از دست چپ استفاده کند
،البته واضح است که به عنوان یک بچه ، به هیچ وجه نمی توانسته است اسبی داشته باشد
.پس تنها می توانسته که تمرینات را از روی ذهن انجام داده باشد
،به این دلیل، او در پایان از روش رزمی بر پشت اسبِ در حال راه رفتن استفاده می کرد
سبک رزم بر پشت اسب در حال راه رفتن
.و این منشاء شیوه رزم دو شمشیره بود
.طوری از پاهایت استفاده کن انگار که در حال راه رفتن عادی هستی
.فقط یک پا را حرکت نده
،وقتی که حمله می کنی یک قدم به عقب بردار .یا برای دفاع، از دو پا به ترتیب استفاده کن
.به هیچ وجه حرکت خود را با یک پا شروع نکن
،موساشی توصیه می کند که از شیوه راه رفتن سنتی یورتمه ای استفاده نشود
.بلکه راه رفتن آرام را پیشنهاد می دهد
می توانیم این مسئله را هم به مثابه .شبیه سازی او از روش راه رفتن اسب در خط مستقیم برداشت کنیم
.به یاد داشته باش که روش دفاع در میانه [بدن] از همه روشهای شمشیرزنی بهتر است
،او چنین نوشت
.با این وجود دوست داشت که شمشیر بزرگ را با یک دست پشت خود نگه دارد
می توانیم این را هم نشانه ای بگیریم .که این روش برای آمادگی در حالت چهارنعل درست شده است
ضربه در حالت چهار نعل
،که در آن فرد مهاجم از سمت چپ دشمن رد می شود
یا شیوه رزم از نزدیک بر پشت اسب که در آن فرد با دست چپ دشمن را فریب می دهد .و با دست راست شمشیرش را فرو می کند یا با آن ضربه وارد می کند
...علاوه بر این
موثرترین حرکت با شمشیر بزرگ .بلند کردن دست تا آخرین حد و پایین آوردن آن با قدرت است
،وقتی موساشی روشی را که در بالا نوشته است تمرین می کند
،چونکه شمشیرش را با یک دست به کار می برد
.برد شمشیر بیشتر از زمانی است که با دو دست به کار گرفته شود
،همچنین، فردی که شمشیر را با دو دست می گیرد .باید پس از هر بار ضربه زدن شمشیر را عقب ببرد
...اما موساشی
.وقتی که حریفش حرکتش را شروع می کند از پایین ضربه وارد می کند
.این هم در نوشته هایش هست
.هدف گرفتن دست حریف نیز چیزی بود که هر شمشیرزنی در تمرین انجام می داد
اما این سبک نشان می دهد که چگونه .برای رزمی که در آن حریفان کاملا زره پوشیده اند، طراحی شده است
رزم سراپا زره
،نکته مهم دیگر آن است که وقتی شمشیرزن روی اسب است
ضرباتی که از پایین وارد می شوند، با کمک حرکت اسب .بخت بیشتری برای اصابت به حریف دارند
،با این فرض که موساشی این روش را از زمانی که کم سن و سال بوده است تمرین کرده
ضربه زدن از پایین تا بالا و با استفاده از دو دست .و زمانی که همه از بالا ضربه وارد می کنند، باید برای او ساده بوده باشد
،همچنین با استفاده از دو شمشیر در هر دو دست
،می توانسته که با دو برابر سرعت تمام حریفان ضربه وارد کند
.و او را عملا در برابر اکثر شمشیرزنان شکست ناپذیر کند
،عطش سیری ناپذیر موساشی برای تحقیق نیز ،به توسعه زره هایی چون محافظ شمشیر
.و وسایل مرتبط با اسب همچون زین و اسب انجامید
سایو ناماکو سوکاشی تسوبا (محافظ دسته شمشیر اثر موساشی(کپی
،این اعمال را تنها برای کسب لذت انجام نمی داد
بلکه اینها بخشی از تلاش و کار او برای آمادگی در برابر .هر گونه جنگ بزرگ احتمالی بود
زین ساخت موساشی
او همچین گفته است
.هر سلاحی باید بسته به موقعیت به کار رود
.البته او به خصوص به شمشیرهایش اشاره دارد
،پس از دوره کیچو، وقتی که دیگر جنگ زیادی در نمی گرفت
(شمشیر متعلق به موساشی (کپی
،شمشیرها کاربرد خود را از دست دادند
.با این وجود، شمشیرزنان همچنان شمشیرشان را به عنوان نماد موقعیت خود حمل می کردند
.اما موساشی به شمشیر به عنوان سلاح برتر خود نگاه نمی کرد
،بوکن، که موساشی به استفاده از آن علاقه داشت
بوکن ساخت موساشی
سلاحی است که از همه بیشتر با او عجین شده است، و آن هم بیشتر به خاطر .اصلاحات بزرگی که موساشی در آن انجام داده است
.بوکن انحنای کمتری دارد، بنابراین علیرغم وزن سبکش، برد بیشتری دارد
.و نیز شکستن شمشیرهای مقاوم با آن کار ساده ای بوده است
گفته می شود که در بوکن ی که او در مبارزه با ساساکی کوجیرو از آن استفاده کرد .میخهای 2 اینچی در تمام طول تیغه فرو شده بود
این مسئله هم حائز توجه است که چنین طرحی .شبیه گرزهایی است که شوالیه های اروپایی اغلب مورد استفاده قرار می دادند
نکته ای دیگری که موساشی بر آن تاکید داشت این بود که .همیشه مانند دشمن فکر کن
موساشی خود را سازگار با شرایط بار آورده بود به نحوی که در یک آن و بسته به شرایط .سلاحش را تعویض می کرد و هرگز به استفاده از بوکن، سلاح مورد علاقه اش، اصرار نمی ورزید
.قدرتمندترین مدرسه شمشیرزنی، دوجوی یوشیوکا
1604 کیوتو، دوجوی یوشیوکا ـ سال
.موساشی و وارث خاندان، سیجورو، در راکوگای رنداینو با یکدیگر مبارزه کردند
.سیجورو با بوکنِ موساشی ضربه خورد و از صدمه وارده جان داد
دنشیچیرو، برادر کوچک سیجورو، در تلاش برای انتقام مرگ برادر .در راکوگای رنداینو منتظر موساشی است
چند روز بعد
.از زمان موعود گذشته اما موساشی هنوز نیامده است
.دنشیچیرو خشم درونش را فرو می خورد و در سکوت منتظر خصم می ماند
!داشتم از صبر کردن خسته می شدم، موساشی
.موساشی کوچکترین یکه ای نمی خورد
.در سکوت به گروه مردان در پایین خود نگاه می کند
!تو رو به مبارزه دعوت می کنم
!دنشیچرو اوداچی* خود را از غلاف بیرون می کشد
اوداچی: شمشیر بلند*
.موساشی همچنان به طرز اسرارآمیزی بی حرکت مانده است
.موساشی از ضربه دنشیچیرو جاخالی می دهد، کوداچی * خود را بیرون کشیده و ضربه می زند
کوداچی: شمشیر کوتاه*
!دنشیچیرو
.افراد خاندان به جستجوی موساشی پرداختند اما اثری از او نبود
.موساشی آب شده و به زمین فرو رفته
.گفته می شود که کیوتو، مخصوصا در آن روز، بسیار سرد بوده است
.عملکرد دنشیچیرو با تاچی* احتمالا به خاطر انتظار زیاد در برف کند شده بوده است
تاچی: شمشیر*
،اما موساشی کوداچی خود را به سرعت بیرون کشید .از زیر دست دنشیچیرو لغزید و پیروزی را به دست آورد
،زمانی که اکثر شمشیرزنان آن دوره برای تمام موارد از یک سلاح استفاده می کردند .این حرکت بسیار غیرمعمولی بوده است
.همچنین، تلاش موساشی برای تبدیل شدن به مردی بزرگ از مطالعه شمشیرزنی بسیار فراتر رفته بود
.او فلسفه شمشیرزنی خود را در سایر حوزه های فعالیت فرهنگی به کار برد
.به همین دلیل گفته است که در هیچ زمینه ای به استاد نیازی ندارد
برای یک شمشیرزن عادی امکان ندارد که .که سپاهی را فرماندهی کرده، بر مردم حکومت کرده و دولت را اداره کند
سنکی (روح رزم) اثر موساشی
موساشی مطالعات زیادی در موضوعات مربوط به .به مسائل روزمره انجام داده است
...خوشنویسی، نقاشی، مجسمه سازی، شعر، چای نوشی، گو، شوگی
کوبوکو میگکی زو (سنگ چشم روی شاخه) اثر موساشی
موساشی تلاش خارق العاده ای در موضوعاتی که .مورد غفلت اکثر شمشیرزنان همدوره اش بود به خرج داد
کوبای هاتو زو (آلوی سرخ و کبوتر) اثر موساشی
.و خود را به عنوان یک استاد در تمام این زمینه ها به اثبات رسانید
،زمانی که با جامعه سر و کار داری باید همان رفتار همیشگی را داشته باشی .و تمام سعی و تلاش خود را به کار بندی
.ما باید به شیوه ساده نگارش کتاب پنج حلقه نیز توجه کنیم
.در هر زبانی، هر پدیده انتزاعی به مرور زمان در زبان دچار ایهام و کژتابی می شود
،در فرهنگ ژاپن، استفاده زیاد از صور خیال .به وسیله کاربرد لغات گنگ و مبهم موثرتر از شیوه خطابه است
بعدها این شیوه به کمک اعتقادات مذهب ذن مبنی بر عدم اتکا .و وابستگی به حروف و لغات تقویت نیز شد
عدم اتکا به حروف و لغات
،علاوه بر همه اینها، دوره انزوا باعث شد که .اثرپذیری مردم با سایر زبانهای خارجی بسیار محدود شود
و باعث خلق وضعیتی شد که در آن هیچکس لغاتی را که مردم به کار می بردند .با معادل آن در سایر زبانهای بیگانه قیاس نمی کرد
.در نتیجه، یک کلمه باعث آفرینش تعداد بی شماری از صور خیال می شد
،در اوائل دوره ادو، آنگاه که فلسفه ذن هنوز گسترش زیادی پیدا نکرده بود
کتاب پنج حلقه تنها نوشته ادبی بود که .در مورد شیوه جنگاوری و به زبان محاوره نوشته شده بود
پنج حلقه همچنین کتابی بود که اثبات کرد زبان ژاپنی که اغلب تصور می شد .زبانی عملگرا است، یک زبان عملگرا و منطقی است
من نه از لغات کهنه مذهب بودا، کنفوسیوس یا شینتو استفاده می کنم" ".و نه عبارات قدیمی به کار رفته در کتابهای رزمی دوران گذشته
بر خلاف دیگر اساتید نظامی همدوره خود در شیوه به کارگیری لغات بیگانه ،یا استفاده از واژه های ذن ـ محور مثل "ساتسوجینتو" ، "کاتسوجینکن" و "هوفوتسو ساتسوبوتسو"، موساشی
تنها از تجربیات و دیده ها و شنیده های خود و نیز . روش تجزیه و تحلیل خود در مورد مسائل مورد بحث در نگارش خود استفاده می کرد
روشی که او دانش خود را با نگارش محاوره ای ابراز می کرد ،به کلی متفاوت بود با روش کاربران شیوه نگارش ذن
که مدعی بودند از "فوریو مونجی" استفاده می کنند اما .به شدت با کلمات بازی می کردند
مردم می گویند که موساشی استاد ذن بوده است اما این سخن .بزرگترین نمونه یک مدعای غلط بی پایه و اساس است که عوام خلق کردند
،حقیقت آن است که به این دلیل که تاثیر ذن در پایین ترین حد ممکن نگاه داشته شده
تا مدتهای مدید، هیچکس نتوانست که .از روش عقلگرایانه کتاب پنج حلقه شیوه بهتری ارائه دهد
.بسیاری از معاصران موساشی نتوانستند شیوه عقلگرایانه موساشی را درک کنند
خسارت عظیم و غیرضروری که از دوره ادو ،و به خاطر این عدم درک وارد شد
آثار منفی خود را زمانی نشان داد که ژاپن ،وارد دوره میجی و بازسازی و مدرنیزه کردن کشور شد
.اشتباهات در چرخش فلسفی و موفقیت و رونق "بوشیدو"ی کاذب
،همه چیز از جنگهای روس و ژاپن در 1904 آغاز شد
در یک نبرد تقریبا تن به تن در برابر ارتش روسیه .برای تسخیر دژی در شهر لوشان
ارتش ژاپن در دوره میجی مبهوت و شیفته قدرت باروت بدون دود .استفاده شده در جنگ فرانسه و پروس شده بود
به همین دلیل، آماده بودند که هر گونه شیوه رزم از نزدیک را .ترک گویند چرا که به زعم آنان غیرمتمدنانه بود
اما حقیقت آن بود که ارتش های اروپایی، از جمله ارتش روس .در رزم تن به تن به بالاترین مهارتها دست پیدا کرده بودند
در لوشان، قوای ژاپن، دلخوش به نیروی باروت .در بالای تپه مستقر شدند
اما روس ها سرنیزه های خود را به سمت ژاپن گرفتند، از خاکریزهای خود .بیرون آمدند و پاتک خود را اجرا کردند
.افسران متعلق به خاندان های بوشی (سامورایی) سر پست خود ماندند
اما درجه دارانی که از خانواده های غیرنظامی به خدمت گرفته شده بودند ،از روسهای در حال هجوم وحشت کردند
و به طرز خجالت آوری پشت خود را به سمت دشمن کرده .و از صحنه کارزار گریختند
دلیل این امر آن بود که دولت در دوره میجی تصور اینکه در قرن بیستم با سربازانی قدبلند .و سفیدپوست همراه با شمشیر و سرنیزه، بجنگند را به مخیله اش هم راه نداده بود
دولت تصور می کرد که کاتانا نسبت به تمدن غربی، بسیار وحشیانه به نظر می رسید .و بنابراین در همان اوائل [حمل و استفاده از] آن را قدغن کردند
در زمان شورش ساتسوما در سال 1877 .افسران ارتش امپراتوری را از داشتن شمشیرهای ژاپنی منع کردند
و نیز، این حقیقت که تمام دوجوها، از جمله کِندو و جودو، بسته شدند باعث شد که .شهروندان شجاعت مورد نیاز برای جبهه های جنگ را از دست بدهند
به این دلیل، ملت ژاپن، از سال 1905 به بعد .واکنش منفی زیادی در برابر قفقازی ها [روسها] و نیز تیراندازی از خود نشان دادند
.دولت ژاپن نیاز داشت که این تشویش خاطر عمومی را هر چه زودتر فرو نشاند
.آنها در مورد اینکه برای درمان این معضل، چه می شد کرد و چه چیزی باید استفاده می شد، تحقیق کردند
.شعاری که سرانجام به آن رسیدند "بوشیدو" بود
بوشیدو
.بوشیدو"در زمان جنگهای روس و ژاپن وارد لغات ژاپنی شد"
.شاید حیرت آور باشد اما مردم عادی ژاپن از "بوشیدو" اطلاعی نداشتند
،این لغت در ادبیات به کار رفته بود
.اما در اذهان مردم عادی به هیچ وجه رایج نبود
.کتاب "بوشیدو" اثر اینازو نیتوبه در سال 1899 در ایالات متحده آمریکا و به زبان انگلیسی نوشته شد
.این کتاب تنها بین تحصیلکرده ها در آمریکا شناخته شده بود
اثر نیتوبه بسیار دیر ترجمه و وارد ژاپن شد .و در سال 1908 به چاپ رسید
روی جلد: بوشیدو روح ژاپن مقاله ای کلاسیک بر اصول سامورایی اینازو نیتوبه
.این کار پس از جنگ روس و ژاپن و به دستور دولت ژاپن انجام گرفت
در سال 1911 زندگینامه ای رسمی از میاموتو موساشی .نوشته شد و به چاپ رسید
.این هم بخشی از سیاست دولت امپراتوری بود
،این کتاب پایه و اساس قصه ای حماسی شد
و تحت نام "بوشیدو سیکا میاموتو موساشی" و توسط .انتشارات بونکو که تازه کار خود را آغاز کرده بودند منتشر شد
.این امر سرانجام نام موساشی را در تمام ژاپن شناخته شده کرد
و محبوبیت این قصه ی حماسی، اساس داستانی نوشته یوشیکاوا ایجی .و با عنوان میاموتو موساشی در دهه 1930* را فراهم کرد
داستان در ابتدا از سال 1935 تا 1939 در روزنامه آساهی به چاپ رسید
.به هنگام نگارش این رمان، دوره دوم جنگهای چین و ژاپن در حال وقوع بود
.و معنای بوشیدو از مطالعه عقلگرایی به مطالعه معنوی گرایی تغییر پیدا کرد
اکنون اجازه دهید که این تصاویر کاذب که به عمد ،به خاطر احتیاجات یک حکومت، در قرون بعد خلق شدند را رها کنیم
.به تاریخ برگردیم و عمیقتر به شخصیت حقیقی میاموتو موساشی بنگریم
،موساشی معتقد بود که روند جنگ را توانایی فکری رهبر تعیین می کند
مارس 1604، راکوگای
.و این توانایی فکری را باید برای جنگهای بزرگ و احتمالی آینده تعلیم و تمرین داد
این مسئله در نبرد سوم او در برابر یوشیوکا .که در آیچیجوجی ساگاریماتسو رخ داد به نمایش گذاشته شد
:در کتاب پنج حلقه چنین جمله ای است
باید محل استقرار خود را همیشه در بالاترین مکان قرار دهی .تا بتوانی از بالا به دشمن به نگاه کنی
.پس جایی که او باید بایستد در این مورد هم کاملا واضح است
.او برادران یوشیوکا را کشته است
.و اکنون با عموی دو برادر، گنزائمون، روبرو خواهد شد
.و همچنین پسر او، گنجیرو، که با نام ماتاشیچیرو نیز شناخته می شد
.در انتظار نبرد فردا، موساشی به آسمان نگاه می کند
.همچنان که در تنهایی به فکر فرو رفته است، نسیمی از روی او رد می شود
روز بعد، ساعت 4 صبح
موساشی با خود گفت، اکنون دعا کردن به درگاه خدایان چه سودی دارد؟
هر چقدر هم که دعا کنم، چرا خدایان باید درخواستهای خودخواهانه مرا اجابت کنند؟
.برگرفته از فصل پنجم کتاب پنج حلقه
،پی بردن به روحیه دشمن حیاتی است، شخصیت دشمن را بفهم .نقاط ضعف و قوت حریف را بشناس و ضربه اول را تو بزن
.گنجیرو هنوز به سن بلوغ نرسیده است
و برای حفاظت از این رییس جوان خانواده، هفتاد و چند نفر .در اختیار خاندان یوشیوکا هستند
.زیر نور خیره کننده مشعل ها، نیزه ها و کمان های خود را آماده می کنند
.نیروهای یوشیوکا آماده شده اند
.اینجا آیچیجوجی ساگاریماتسو است
موساشی اکنون در چه فکری می تواند باشد؟
.افسوس نبرد سکیگاهارا باید به خاطرش بازگشته باشد
.این یه جنگه
!رییس خاندان یوشیوکا در تیررس منه
!همونطور که قول داده بودم، من، میاموتو موساشی، در خدمتتون هستم
!من رییس خاندان یوشیوکا، یوشیوکا گنجیرو، رو کشتم
،افراد خاندان نومیدانه با نیزه و شمشیر می جنگند
.اما موساشی فرصت چندانی به آنان نمی دهد
،آنها فریاد می زنند و او را صدا می کنند اما او باز نمی گردد
.و به سوی مه می دود
(آیچیجوجی ساگاریماتسو(نسل چهارم
کیوتو ـ شی ساکیو ـ کو آیچیجوجی ساگاریماتسو ـ چو
،چیزی که در این نبرد در آیچیجوجی می توانیم مشاهده کنیم .توانایی موساشی در قامت یک استراتژیست است
.می گویند که موساشی تا پایان عمر بارها از این نبرد سخن گفت
یاماگوچی ـ کن شیمونوسکی ـ شی اوزا ایکوشیما آزا ـ فوناشیما
با این وجود، به ندرت درباره نبرد افسانه ای در برابر ساساکی کوجیرو .که او را مشهور کرد حرفی زد
دلیلش چیست؟
.زمان یافتن پاسخ این راز رسیده است
.میاموتو موساشی با سیمایی عبوس به آب دریا که از آن در حال رد شدن بود می نگرد
.او با قایق به فوناشیما می رود
.با خود بوکن ی دارد که خود آن را ساخته
.و بر پیشانیش هوله ای بسته شده که همچون باندانا (عرق گیر) عمل می کند
سیزدهم آوریل 1612، فوناشیما
...قدرتمندترین شمشیرزنان
.او ساساکی کوجیرو از سبک گانریو است
.با شمشیر سه شاکویی * خود در انتظار موساشی است
مترجم: سه شاکو برابر است با 91 سانتیمتر شمشیر معروف ساساکی کوجیرو، یک نوداچی بود که هونوشی زائو، نام داشت
چرا دیر کردی؟
!کوجیرو باخته
!چرا این حرف رو میزنی؟
اگه اینطور نیست پس چرا باید غلاف شمشیرت رو دور بندازی؟
.هیچکس نمی داند که در ذهن این جنگجویان چه می گذشته است
هر چقدر هم که یک جنگجو قدرتمند باشد .روزی زخمی خواهد شد و روزی خواهد مرد
.کوجیرو لبخندی بر لب داشت
.اما هیچکس چهره موساشی را ندید
.موساشی برای کوجیرو دعا نمی کند که در آرامش باشد
.قوشی سیاه رنگ بر فراز خط افق که زمین و آسمان را به هم پیوند می دهد در حال پرواز است
.یا پیروز می شوی یا شکست می خوری
.همه اینها سرنوشت است
چرا موساشی تمایل نداشت درباره این مبارزه در فوناشیما که به گانریوجیما هم معروف است، سخنی بگوید؟
،دلیلش آن بود که موساشی قصد نداشت که یک شمشیرزن چیره دست باشد
فوناشیمای امروزی
.بلکه هدفش آن بود که سرداری در راس شمشیرزنان باشد
یادبود ساساکی گانریو
هر چقدر هم که حریف او نیرومند باشد ،یک نبرد تن به تن، مهارت او به عنوان یک استراتژیست را اثبات نمی کرد
،و برای اینکه او رهبری تثبیت شده شود، آنطور که آرزو می کرد .کمک چندانی نمی کرد
تندیس های موساشی و کوجیرو در میدان مشاهده
.آنچه که او را از ابتدا تا انتها به پیش می راند جنگهای بزرگ بود
،اگر بخواهیم این فرضیه را با فراغ بال بیشتری دنبال کنیم باید بگوییم که .تمام مبارزات او برای انتقام شکستش در جنگ سکیگاهارا بود
.این مردی است که همیشه آرزوی جدال بر پشت اسب را داشته است
پس از شکست کوجیرو، در چه فکری بوده است؟
کوماموتو ـ کن کوماموتو ـ شی ریوتا ـ چو پارک موساشیزوکا
.در بستر مرگ، موساشی دستور داد که به او زره بپوشانند
.این کار نشانه آن بود که او حتی در مرگ هم آماده رویارویی با هر نبردی است
سنگ مزار میاموتو موساشی
چرا او این چنین سرسپرده مبارزه بود؟
.رفتار او تا حدی برای ما عجیب است
چنانچه چندین دهه زودتر متولد شده بود، می توانست سردار بزرگی شود .که در جنگهای متعددی به پیروزی رسیده بود
یا اگر چندین دهه بعد متولد شده بود، تمام هم و غم خود را . مصروف این می کرد که استادی بزرگ، هم در هنرهای ظریف و هم هنرهای رزمی شود
.موساشی مکتب شمشیرزنی نیتن ایچی ریو را بنیان نهاد
اما شیوه او به نحو بی پایانی دچار انشقاق شد .و سرانجام از بین رفت
جالب اینجاست که در کتاب پنج حلقه، نیتو ایچی ریو* و .نیتن ایچی ریو**به جای هم به کار رفته اند
نیتو ایچی ریو: دو شمشیر در یک سبک* نیتن ایچی ریو: دو دنیا در یک سبک**
نیتو ایچی ریو
نیتن ایچی ریو
.اما در پایان، موساشی نیتن یچی ریو را به عنوان نام سبک خود برگزید
نیتن ایچی ریو
.دلیلش آن بود که تاکید سبک او استفاده از دو شمشیر نبود
عقیده او آن بود که چنانچه دنیا دوباره دو نیمه شود و جنگ بزرگ دیگری رخ دهد .روش او راهی برای یکی شدن دوباره این دو دنیا شود
.او در زمانه ای نادر و بین دو قدرت شوگانی بزرگ متولد شد
.و به خوبی آگاه بود که سبک او مناسب زمانه نیست
.با این وجود نمی توانست رویا و سبک خود را رها کند
در حالیکه تا پایان فردی عقلگرا و منطقی باقی ماند .شاید این مسئله تنها جنبه غیرمنطقی وجود او بود
میاموتو موساشی
عقلگرایی افراطی با هدفی رویایی
.این آخرین جهان بینی ای بود که او پس از مطالعات زیادش به آن دست یافت